Het model van onbewust onbekwaam naar onbewust bekwaam is ontstaan in de jaren zeventig.
Het is onduidelijk wie het model heeft ontwikkeld.

Het model beschrijft de verschillende fases die je in een leerproces doorloopt. Bij de verschillende fases
kun je een gevoel plaatsen. Deze gevoelens heb ik symbolisch weergegeven met de bijpassende smileys.
Goede voorbeelden van zo'n leerproces zijn piano leren spelen of leren autorijden.
Als je het nog nooit gedaan hebt kan het eenvoudig lijken, op dat moment ben je onbewust onbekwaam.
Als je start met oefenen kom je er achter wat er allemaal voor komt kijken en hoeveel oefening er nodig is.
Soms heb je dan het idee dat het je nooit gaat lukken: Bewust onbekwaam. Dit is vaak een onprettig gevoel.
Langzamerhand krijg je het in de vingers en gaat het je steeds gemakkelijker af. Je wordt bewust bekwaam.
Tenslotte na heel veel oefening lijken de dingen als vanzelf te gaan. Je wordt onbewust bekwaam.
Je kunt deze fases voortdurend blijven rondgaan. Steeds kun je nieuwe dingen ontdekken die je nog niet kende.
Zoals bijvoorbeeld de slipcursus als je inmiddels auto denkt te kunnen rijden.

Het model kan je helpen te begrijpen waarom bepaalde fases van het leerpoces zo onaangenaam voelen.
Hierdoor wordt het eenvoudiger deze fases gewoon te doorstaan.








Zie verder: Van onbewust onbekwaam naar onbewust bekwaam